Zbójnicki Szlak to szlak pieszo - samochodowy - Zbójnikolandia

PODZIAŁ 

Na turystykę kulturową składają się trzy podstawowe gałęzie, które z kolei dzielą się na precyzyjniej scharakteryzowane rodzaje. Wiele wypraw turystyki kulturowej wykazuje także mieszany charakter, z elementami charakterystycznymi dla poszczególnych jej rodzajów.

1. Turystyka kultury wysokiej,

• turystyka dziedzictwa kulturowego,
• turystyka muzealna,
• turystyka literacka,
• turystyka eventowa (kultury wysokiej),

2. Turystyka edukacyjna

• podróże studyjne
• podróże tematyczne,
• podróże językowe,
• podróże seminaryjne,

3. Powszechna turystyka kulturowa 

• turystyka miejska,
• wiejsko-kulturowa,
• etniczna,
• turystyka obiektów militarnych,
• turystyka obiektów przemysłowych i technicznych,
• turystyka żywej historii,
• turystyka eventowa kultury popularnej,
• turystyka kulturowo-przyrodnicza,
• turystyka egzotyczna,
• turystyka religijna i pielgrzymkowa,
• turystyka kulinarna,
• turystyka hobbystyczna,
• turystyka regionalna.

PROFIL TURYSTÓW KULTUROWYCH 

Z uwagi na zróżnicowanie uczestników podróży w zakresie fachowej wiedzy, zainteresowania problematyką, czy preferowanego spędzania wolnego czasu, w teorii turystyki kulturowej podzielono turystów kulturowych na trzy główne grupy: motywowanych, zainteresowanych i przyciąganych kulturowo.

• Turyści motywowani (determinowani) kulturowo to osoby, które w swoich podróżach kierują się pogłębianiem swoich zainteresowań. Posiadają one zwykle bardzo dużą wiedzę na temat odwiedzanych miejsc. Nastawieni są zwykle na "studiowanie" obserwowanych zjawisk, czy artefaktów. Ich wyprawy zawierają zwykle mniej modułów, które jednak są realizowane niezwykle szczegółowo.

• Turyści zainteresowani kulturowo uznają czynniki kulturowe za główny, ale niekoniecznie jedyny istotny element wyprawy. Charakteryzuje ich chęć poznania zjawisk i artefaktów, o których mają powierzchowną wiedzę, bądź też zwiedzenia atrakcyjnych miejsc. Istotną rolę przy wyborze destynacji odgrywa często moda. Osoby takie zwykle nastawione są na zwiedzenie większej ilości miejsc i obiektów, kosztem ich bardziej powierzchownego poznania. Do takich osób kierowane są tzw. wycieczki objazdowe.

• Turyści przyciągani kulturowo są osobami - najczęściej podróżnymi indywidualnymi - w założeniu wykraczającymi poza definicję turystów kulturowych, bowiem źródłem wyboru ich destynacji podróżniczych nie jest chęć zaznajomienia się z wytworami kultury, jednakże na miejscu docelowym ulegają zainteresowaniu miejscowymi walorami kulturowymi i w ten sposób stają się turystami kulturowymi.

GŁÓWNE DESTYNACJE TURYSTYKI KULTUROWEJ W POLSCE:

Miasta z dużym nagromadzeniem zabytków, w tym: Kraków, Gdańsk, Warszawa, Poznań, Wrocław, Toruń, Lublin, Przemyśl, mniejsze miasta z unikalną historią lub bardzo cennymi zabytkami jak Gniezno, Sandomierz, Sanok, Lidzbark Warmiński, Świdnica, Płock.

Miejsca związane z dziejami innych narodów lub grup etnicznych jak Tykocin, Leżajsk, Nysa, Gierłoż, Bohoniki, Kruszyniany.

Polskie zabytki UNESCO (turystyka przyjazdowa i krajowa) oraz Pomniki Historii (głównie turystyka krajowa).

Muzea z najcenniejszymi zbiorami (Wawel, Zamek Królewski w Warszawie, Muzea Narodowe w Warszawie, Poznaniu, Gdańsku, Wrocławiu, Krakowie) najnowocześniejsze (np. Muzeum Powstania Warszawskiego) lub unikalne (np. Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu).

Najcenniejsze obiekty sakralne, w tym. m.in. opactwa w Krzeszowie, Lubiążu, Mogile, klasztor w Częstochowie, kościoły w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Poznaniu.

Najbardziej znane zabytki techniki, w tym Kanał Ostródzko-Elbląski, Kanał Augustowski, Parowozownia Wolsztyn, skanseny kolejowe w Chabówce, Kościerzynie, Jaworzynie Śl., zabytkowe kopalnie w Wieliczce (UNESCO), Bochni, Zabrzu, Tarnowskich Górach.

Najlepiej zachowane obiekty militarne, jak twierdze w Kłodzku, Osowcu, Świnoujściu, linie obronne MRU, Westerplatte i inne, miejsca bitew (jak. Pola Grunwaldzkie) lub martyrologii (jak Oświęcim, Treblinka, i inne).

Najcenniejsze polskie rezydencje, w tym obok wymienionych miejscowości: Nieborów, Kórnik, Rogalin, Łańcut, Kozłówka, Krasiczyn, Książ, Pszczyna, Baranów Sandomierski.

Imprezy turystyki kulturowej oferuje większość dużych biur podróży, jednak coraz częściej wymagający klienci kierują się ku wyspecjalizowanym w tym kierunku usług touroperatorom.

ISTNIEJĄ TAKŻE SPECJALNE SZLAKI TURYSTYCZNO – KULTUROWE W POLSCE I W EUROPIE.

• Główny Szlak Beskidzki im. Kazimierza Sosnowskiego
• Główny Szlak Gór Świętokrzyskich
• Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza
• Europejski długodystansowy szlak pieszy E3
• Szlak Nadmorski
• Mały Szlak Beskidzki
• Podwarszawski Szlak Okrężny
• Szlak architektury drewnianej
• Szlak Zbójników Karpackich
• Szlak martyrologii
• Szlak Orlich Gniazd
• Szlak Warowni Jurajskich
• Szlak Zamków Gotyckich
• Szlak Zamków Piastowskich
• Szlak Piastowski
• Droga św. Jakuba
• Szlak Romański
• Szlak cysterski
• Szlak Tatarski - Duży, Mały

CZYM JEST TURYSTYKA ETNICZNA / ETNOTURYSTYKA?

W dobie globalizacji dzisiejsza turystyka zaczyna przybierać trochę innego znaczenia. Jej główną cechą nie jest już tylko wypoczynek, czy mniej lub bardziej intensywne zwiedzanie. Coraz więcej turystów poszukuje bezpośredniego, zwyczajnego kontaktu z codziennym życiem ludzi, wśród których przebywają. Nie wystarcza im już zwiedzanie, spanie w luksusowych hotelach, czy jeżdżenie od jednego zabytku do drugiego. Takim właśnie turystom proponujemy nasze autorskie programy turystyki kulturowej i przygodowej, które polegają na kilkudniowym pobycie w jednej ze wspólnot zbójeckich na Mitycznym Łuku Karpat. Jest to świetna okazja aby dotknąć, posmakować i zobaczyć prawdziwych zbójników z bliska.

Turystyka etniczna to nic innego jak wyjazdy mające na celu poznanie grup społecznych odmiennych kulturowo (m.in. potomków Bojków, Łemków, Rusinów, Hucułów, Kozaków, dawnych plemion wołoskich).

Etnoturystyka posiada pewne cechy agroturystyki i odbywa sie na odwzorowanej, charakterystycznej dla danej grupy etnicznej bazie w plenerze wiejskim oraz jest naśladownictwem zasad i sposobu życia, ubioru w ramach obrzędu i kultury danej grupy etnicznej np. Łemkowie, Bojkowie, Huculi, Wołosi.

Turystyka etniczna ostatnio jest coraz bardziej modna, zwłaszcza dzięki projektowi SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH www.zbojnickisdzlak.pl  

Obecnie odrodzenie narodowe stało się odrodzeniem wielu ciekawych grup etnicznych jak np.: Łemkowie, Bojkowie, Huculi itd.

Etnoturysta, który przebywa w gospodarstwie etnograficznym poza zaspokajaniem podstawowych świadczeń uczy sie dodatkowo kultury danej społeczności i to jest ten markowy wielowarstwowy produkt tego gospodarstwa lub siedliska. Wielowarstwowy ponieważ oprócz nauki oryginalnego sposobu wyżywienia i noclegu, nakłada szereg innych obowiązków jak np. wyprodukowanie (uszycie) własnego stroju odpowiedniego dla danej grupy etnicznej czy historyczno etnograficznej (bron, zbroje, meble itp.) Nauka języka np. łemkowskiego, rumuńskiego jest tu produktem jak zarówno obyczaju jak i obrzędu. Co ciekawe – zbójnicy mieli swój sposób porozumiewania się! Jeśli chcesz nauczyć się języka karpackich zbójników – tzw. Języka złodziejskiego zapraszamy właśnie Ciebie na Zbójnicki Szlak www.zbojnickiszlak.pl

Podróże etniczne, turystyka etniczna – jeszcze 8-10 lat temu wydawały się być zjawiskiem nie do powiązanania z Polską.

Coraz powszechniejsze w naszym kraju stają się wycieczki podczas których nauczyć się można tradycyjnego wypiekania chleba, robienia tradycyjnych potraw, m.in. specjałów zbójnickich. Dużym zainteresowaniem cieszą się zbójnickie warsztaty tematyczne podczas których nauczyć się można wielu zagadnień związanych ze zbójnictwem karpackim.

Turystyka etniczna jest jednym z rodzajów turystyki, która pozwala nam na poznanie odmiennych kultur – np. kultury zbójników karpackich, warstw oraz społeczności etnicznych. Oczywiście turystyka tego rodzaju należy bezpośrednio do turystyki poznawczej. Już sama nazwa może nam poprawnie pomóc oraz wskazać odpowiednią charakterystykę tego rodzaju podróżowania. Etniczność jest dziedziną, która zwiana jest ściśle z ludźmi oraz społeczeństwem. Tak więc, turyści uprawiający turystykę etniczną mają potrzeby związane z poznawaniem nowych ludzi, historii społeczności oraz odmiennych obyczajów kulturowych. Bardzo często turystyka etniczna jest mylona z turystyką kulturową. W tym przypadku nie poznajemy jedynie kulturowych aspektów ludności. Poznajemy cały dorobek historyczny, obyczaje oraz inne tego rodzaju aspekty, które są ściśle zwiane z etnicznością danego społeczeństwa. Nie dziwi więc fakt, że bardzo duża liczba turystów uprawia tego rodzaju turystykę, która opiera się na poznawaniu etniczności ludzkości oraz odległego społeczeństwa. Na SZLAKU ZBÓJNIKÓW KARPACKICH poznacie Państwo nowy wymiar turystyki – turystyki kulturowej i etnicznej!

Zapraszamy na Zbójnicki Szlak!