Zbójnicki Szlak to szlak pieszo - samochodowy - Zbójnikolandia

Międzynarodowy Szlak Zbójników Karpackich jest nowoczesnym i oryginalnym sieciowym produktem turystycznym.

Idea przewodnia, która towarzyszyła twórcy szlaku była związana z pokazaniem unikatowego rdzenia kultury i tradycji krajów, które zlokalizowane są na mitycznym łuku Karpat, przez który ZBÓJNICKI SZLAK przebiega. Tymi krajami są: Polska, Czechy, Węgry, Słowacja, Ukraina i Rumunia.

Szlak Zbójników Karpackich to tematyczny, pieszo - samochodowy szlak turystyczny, na którym zlokalizowanych jest 844 miejsc związanych z tradycją zbójnicką, opryszkowską i hajdamacką sześciu krajów. Zbójnicki Szlak obejmuje miejsca legendarnego ukrycia zbójnickich skarbów, zbójnickie zamczyska, skanseny architektury ludowej, izby pracy twórczej, muzea, zabytki architektury sakralnej, osobliwości przyrody nieożywionej (m.in. jaskinie, wychodnie skalne związane ze zbójnikami). Szlak Zbójników Karpackich ma imponującą długość 4.500 km. Miejsca na SZLAKU ZBÓJNIKÓW KARPACKICH stanowią wielkie bogactwo regionów karpackich. Oddają jego specyfikę i określają kulturową tożsamość. Ich unikatowość i autentyczność sprawia, że są integralną częścią europejskiego dziedzictwa kulturowego. Zbójnicki Szlak posiada bardzo wysoki potencjał turystyczny i docelowo stać się ma jedną z najbardziej interesujących tras turystycznych w Europie.

Firma Zbójnicki Szlak z siedzibą w Żywcu wraz z Centralnym Ośrodkiem Turystyki Górskiej PTTK www.cotg.pttk.pl ul. Jagiellońska 6 31 – 010 Kraków wraz z Małopolską Organizacją Turystyki www.mot.krakow.pl od niedawna współdziałają przy budowie i promocji Szlaku Zbójników Karpackich.

Szlak Zbójników Karpackich jest na razie wyznaczony tylko wirtualnie, a z efektami pracy autora projektu można się zapoznać na stronie internetowej www.zbojnickiszlak.org.pl

Prace nad budową i oznakowaniem ZBÓJNICKEIGO SZLAKU zostaną podzielone na kilka etapów. Powstaną sieci szlaków – pieszych, rowerowych, a może nawet i konnych po najbardziej atrakcyjnych terenach związanych z historią zbójnictwa w Karpatach – zapowiada Leszek Młodzianowski pomysłodawca projektu Szlak Zbójników Karpackich.

Ciągle trwa komercjalizacja markowego, sieciowego produktu turystycznego, którym jest SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH. Od niedawna działa ZBÓJNICKI SKLEP INTERNETOWY www.zbojnickiszlak.pl/sklep w którym pasjonaci zbójnictwa karpackiego mogą zakupić ciekawe i oryginalne zbójeckie produkty.

Niedawno rozpoczęto współpracę z Salonem Turystyki Aktywnej Wierchy  www.wierchy.pttk.pl który będzie głównym agentem turystycznym sprzedającym turystyczną ofertę powstającego karpackiego touroperatora ZBÓJNICKI TRAVEL. Już w 2011 roku będzie można zakupić całą gamę produktów turystycznych, wycieczek, trekkingów, kolonii o tematyce zbójnickiej, hajdamackiej czy opryszkowskiej.

Patronat nad SZLAKIEM ZBÓJNIKÓW KARPACKICH objęła również ostatnio Gazeta Górska www.gazetagorska.pttk.pl oraz Magazyn NMP, który będzie publikować ciekawe artykuły związane z rozwojem ZBÓJNCIKEIGO SZLAKU.

Bardzo ciekawą inicjatywą zdają się być tzw. funty zbójnickie, które produkowane są przez Mennicę Łebską a dystrybuowane przez Firmę Zbójnicki Szlak, która objęła patronatem akcję funtów zbójnickich na terenie Beskidzkiej Piątki w Beskidzie Śląskim oraz w Beskidzie Sądeckim w Krynicy, Muszynie i Piwnicznej. W każdej z tych miejscowości wprowadzono do obiegu odrębny pieniądz lokalny, który będzie można otrzymać w formie reszty lub też zapłacić nim w kilkunastu punktach honorujących. Funty Zbójnickie nie są prawnym środkiem płatniczym, są natomiast bonem towarowym w formie żetonu akceptowanym w wybranych obiektach handlowo-usługowych, które zgodziły się na udział w akcji. Kurs ustalono na stałym poziomie, a więc 1 Funt Zbójnicki to równowartość 10 zł. Można również zapłacić tymi okazjonalnymi „pieniążkami” w wymienionych firmach, ale chętniej jednak zabierane są jako limitowane pamiątki z Beskidów, czy okazy kolekcjonerskie. Motywami łączącymi kolekcję są wizerunki słynnych karpackich zbójników oraz charakterystycznych dla każdej gminy obiektów atrakcyjnych turystycznie. Planowane jest również stworzenie serii funtów zbójnickich z logotypem ZBÓJNICKIEGO SZLAKU.

W planach jest stworzenie hotelu i karczmy JANOSIKOWY DWÓR, parku rozrywkowo -  tematycznego ZBÓJNIKOLANDIA oraz MUZEUM ZBÓJNICTWA KARPACKIEGO. Obiekty mają powstać na Żywiecczyźnie, na Podhalu i na Spiszu.

Projekt uwzględnia również stworzenie agencji artystycznej KARPACKIE ZBÓJE, stowarzyszenia KARPACKI GAZDA, zbójnickiej drużyny rekonstrukcyjnej JANOSIKOWA DRUŻYNA, KLUBÓW SYMPATYKÓW ZBÓJNICTWA KARPACKIEGO, ZBÓJNICKIEGO TOWARZYSTWA NAUKOWEGO oraz czasopisma promującego całą inicjatywę „NA ZBÓJNICKIM SZLAKU”. W kilkunastu miejscach mają powstać również wielkie pomniki KARPACKICH HARNASI, które będą podświetlone niczym pomnik Janosika w Terchowej na Słowacji. Stworzone zostały również podwaliny do nowopowstającego festiwalu promującego spuściznę kulturową 6 krajów przez które ZBÓJNICKI SZLAK  przebiega. Festiwal będzie nosił nazwę „ZBÓJNICKIE IGRCE”.

W 2011 roku powstanie również kolejny – bardziej nowoczesny portal o zbójnictwie z systemem rezerwacji zbójnickich imprez turystycznych oraz rezerwacją miejsc noclegowych na ZBÓJNICKIM SZLAKU. 

Cały projekt „SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH” jest prawnie chroniony przez Urząd Patentowy RP z siedzibą w Warszawie.

SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH to szlak dziedzictwa kulturowego Karpat.  Pomyślany jest m.in. jako szlak tematyczny związany ze zbójnikami karpackimi, a także dotyczący twórczości ludowej i sztuki naiwnej wyrastającej z tradycyjnego rzemiosła i sztuki Karpat. Szlak przebiega niejednokrotnie przez skanseny architektury ludowej, muzea, izby pracy twórczej, izby regionalne, dzięki temu potencjalny turysta będzie mógł zakupić dodatkowo oryginalny zbójnicko – góralski gadżet.

Zbójnicki Szlak Dziedzictwa Kulturowego służy prezentacji i upowszechnieniu twórczości rodzimych artystów Karpat, niemniej jego idea sprowadza się do spotkania z twórcą – artystą czy rękodzielnikiem, nie zaś do samego kontaktu z jego dziełem. Stąd atrakcjami ujętymi na szlaku są m.in. pracownie i warsztaty twórców, a tam gdzie to niemożliwe – po prostu ich domy, w których żyją i jednocześnie tworzą.

Takie wyprofilowanie szlaku wynika z faktu, że jest on pomyślany i powinien być promowany jako nie tyle atrakcja czysto turystyczna, ile adresowana do przyjezdnych zbój - przygoda – spotkanie z niezwykłymi ludźmi, którego tłem i pretekstem są ich prace związane z tematyką zbójnictwa karpackiego.

Podstawowe założenia dotyczące szlaku są następujące:

• Szlak Zbójników Karpackich jest potencjalnie otwarty dla wszystkich zainteresowanych, którzy zgłoszą akces do udziału w szlaku, wyrażą zgodę na umieszczenie swoich danych w opisie szlaku, wyrażą chęć przyjmowania zainteresowanych tematyką zbójnictwa karpackiego gości i zostaną zaakceptowani przez organizatorów Szlaku.
• jedną z ofert Zbójnickiego Szlaku jest wizyta w pracowni lub domu twórcy, spotkanie z nim i zapoznanie się z jego twórczością oraz warsztatem twórczym.
• uzupełniającą ofertą może być – w zależności od indywidualnego zainteresowania i możliwości twórcy - zakup lub możliwość zamówienia zbójnickich prac, udział w demonstracji, aktywny udział w warsztacie twórczym, nauka wybranej techniki.
• w obecnie proponowanym, pierwszym kształcie Szlaku Zbójników Karpackich wszystkie miejsca ujęte są w ramach jednej głównej trasy z odgałęzieniami na poszczególne kraje i regiony.

Po weryfikacji zgłoszeń, zwizytowaniu każdego zgłoszonego zbój - miejsca, spotkaniu z każdym zgłoszonym twórcą i weryfikacji w terenie wstępnie wytyczonych tras proponuje się, aby:

• podstawową trasą była trasa samochodowa
• uzupełniające były by trasy rowerowe i trasy piesze – podzielone na kilkadziesiąt zbój - pętli wybranych jako stosunkowo najbardziej dostępne dla przeciętnego, niewyczynowego rowerzysty czy piechura.

Uzasadnieniem do przyjęcia takiego podejścia są przede wszystkim obiektywne uwarunkowania terenowe: bardzo rozległy obszar objęty szlakiem i znaczne rozproszenie atrakcji objętych ZBÓJNICKIM SZLAKIEM, duże różnice wysokości, miejscami trudny dojazd, niewielka ilość wygodnych i bezpiecznych ścieżek rowerowych, niekompletne oznakowanie ścieżek rowerowych i pieszych istniejących.

Czym jest turystyka kulturowa?

Turystyka kulturowa jest jednym z najszybciej rozwijających się segmentów rynku turystycznego w dobie globalizacji. Związana z poznawaniem wytworów kultury dawnej i współczesnej oraz sposobów życia ludzi w poszczególnych regionach, obejmuje turystykę zorientowaną na dziedzictwo kulturowe, zwłaszcza w Europie - uważanej za kolebkę światowej kultury. Turystyka kulturowa to podróżowanie ludzi z miejsc ich stałego zamieszkania do miejsc atrakcji kulturowych, aby poszerzyć wiedzę, zdobyć nowe doświadczenia czy zaspokoić własne potrzeby poznawcze.

Szacuje się, że 70% przychodów przemysłu turystycznego pochodzi z turystyki kulturowej. Ta forma turystyki opiera się na kontaktach z lokalnymi społecznościami i poznawaniu szeroko rozumianej kultury. Turyści chcą być świadkami niezwykłego wydarzenia: wysłuchać koncertu, zobaczyć spektakl, uczestniczyć w uroczystościach religijnych, festiwalach folklorystycznych, świętach regionalnych, w poznawaniu obiektów dziedzictwa kulturowego czy spróbować kuchni regionalnej. W ten sposób powstaje przestrzeń ekonomiczna, która może być źródłem dochodów dla kraju.

Turystyka wymusza inwestowanie w dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe. Sprzyja odnowie skarbów przyrody, spojrzeniu na krajobraz jako na wartość, ogólnoludzkie i narodowe dzieło kultury.

W najbliższych latach najważniejszą ofertą polskiej turystyki kulturalnej na rynku światowym może się stać kultura regionalna, będąca enklawą autentyzmu. Idealnie w te założenia wkomponował się SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH.

Turystyka kulturowa - dziedzina turystyki skierowana na odwiedzanie i poznawanie miejsc związanych z kulturą w jej rozmaitych aspektach. Obiekt zainteresowania tej turystyki stanowią zarówno wytwory kultury w przeszłości, jak i współczesne. W jej skład integralnie wchodzi więc również wszelkiego rodzaju turystyka historyczna. Nie należy zaś krajoznawstwo.

W zależności od przyjętych kryteriów definiowania samej kultury, turystyka kulturowa może być określana wąsko (wówczas zakres tego pojęcia obejmuje tylko elitarną turystykę kultury wysokiej) lub szeroko (także turystyka edukacyjna oraz liczne typy podróży podejmowanych w związku z celami i motywami kultury powszechnej). W związku z rozszerzeniem znaczenia słowa "kultura", jak i wzrastającą popularnością i różnorodnością tej formy aktywności turystycznej, współcześnie zarówno organizacje turystyczne, jak i badacze skłaniają się ku drugiej definicji.

Turystyka kulturowa jest jedną z najstarszych form turystyki. Od drugiej połowy XX w., zwłaszcza w krajach Europy zachodniej, trwa rosnące zainteresowanie tą formą aktywności turystycznej i postępująca za tym rozwój usług komercyjnych w tym zakresie. Dotyczy to również Polski, w której wprawdzie procesy te dotąd rozwinęły się słabiej, jednakże trendy rozwojowe są zauważalne, przewiduje się też rosnące zainteresowanie przyjazdami do Polski turystów kulturowych zza granicy. 

W Polsce, z racji dość późnego na tle Europy rozwoju turystyki kulturowej jako samodzielnej działalności, przez długi czas nie wytworzono kompleksowej i funkcjonalnej definicji turystyki kulturowej. Po raz pierwszy w polskojęzycznym obiegu naukowym dokonano tego w 2008 r.

Przyjmując powszechnie dziś akceptowane szerokie pojęcie kultury, turystyka kulturowa to:

[...] te wszystkie grupowe lub indywidualne wyprawy o charakterze turystycznym, w których spotkanie uczestników podróży z obiektami, wydarzeniami i innymi walorami kultury wysokiej lub popularnej albo powiększenie ich wiedzy o organizowanym przez człowieka świecie otaczającym jest zasadniczą częścią programu podróży lub stanowi rozstrzygający argument dla indywidualnej decyzji o jej podjęciu lub wzięciu w niej udziału. 

Definicja ta ma na celu wyraźne wyodrębnienie turystyki kulturowej spośród innych gałęzi turystyki - rozumianej zarówno jako zjawisko społeczne, jak i gałąź gospodarki. Łączy ona w sobie podejmowane w polskim i zagranicznym środowisku naukowym próby zdefiniowania turystyki kulturowej ze względu na popyt (modę), ofertę imprezy turystycznej, motywacje osobiste uczestnika, czy walory kulturowe. Można w niej wyróżnić trzy podstawowe warunki przyporządkowania imprezy turystycznej do zakresu turystyki kulturowej:

• w pierwszej kolejności musi spełniać wymogi definicji samej turystyki (wyprawy o charakterze turystycznym), tj. przede wszystkim zakładać opuszczenie stałego miejsca zamieszkania na więcej niż jedną dobę (czyli z noclegiem), ale nie więcej niż rok czasu i nie być prowadzone w celach zarobkowych. Tym samym do turystyki kulturowej nie kwalifikuje się np. wizyta w pobliskim muzeum,

• jej oferta przynajmniej w przeważającej części musi być nakierowana na kulturę (zasadnicza część programu), albo czynnik kulturowy musi stanowić główny motyw do podjęcia takiej podróży przez uczestnika (rozstrzygający argument dla indywidualnej decyzji o jej podjęciu lub wzięciu w niej udziału). Zastrzeżenie to jest istotne, bowiem wyprawy turystyczne zwykle nie posiadają jednolitego charakteru (tj. wyłącznie wypoczynkowego lub też wyłącznie kulturowego), lecz zazwyczaj mieszają w różnych proporcjach elementy relaksu i zapoznawania się z walorami kulturą,

• Oprócz typowych wycieczek z programem zwiedzania, do turystyki kulturowej mogą kwalifikować się także podróże edukacyjne (np. prowadzone w celu wszechstronnej nauki języka obcego w krajach jego codziennego użytku), o ile nie są to profesjonalne ekspedycje badawcze (powiększenie ich [tj. uczestników] wiedzy). Wyprawy badawcze są bowiem organizowane w celu prowadzenia badań, a więc powiększania ogólnego dorobku wiedzy - a nie zapoznawania się przez uczestników z ustalonym stanem wiedzy.

PODZIAŁ 

Na turystykę kulturową składają się trzy podstawowe gałęzie, które z kolei dzielą się na precyzyjniej scharakteryzowane rodzaje. Wiele wypraw turystyki kulturowej wykazuje także mieszany charakter, z elementami charakterystycznymi dla poszczególnych jej rodzajów.

1. Turystyka kultury wysokiej,

• turystyka dziedzictwa kulturowego,
• turystyka muzealna,
• turystyka literacka,
• turystyka eventowa (kultury wysokiej),

2. Turystyka edukacyjna

• podróże studyjne
• podróże tematyczne,
• podróże językowe,
• podróże seminaryjne,

3. Powszechna turystyka kulturowa 

• turystyka miejska,
• wiejsko-kulturowa,
• etniczna,
• turystyka obiektów militarnych,
• turystyka obiektów przemysłowych i technicznych,
• turystyka żywej historii,
• turystyka eventowa kultury popularnej,
• turystyka kulturowo-przyrodnicza,
• turystyka egzotyczna,
• turystyka religijna i pielgrzymkowa,
• turystyka kulinarna,
• turystyka hobbystyczna,
• turystyka regionalna.

PROFIL TURYSTÓW KULTUROWYCH 

Z uwagi na zróżnicowanie uczestników podróży w zakresie fachowej wiedzy, zainteresowania problematyką, czy preferowanego spędzania wolnego czasu, w teorii turystyki kulturowej podzielono turystów kulturowych na trzy główne grupy: motywowanych, zainteresowanych i przyciąganych kulturowo.

• Turyści motywowani (determinowani) kulturowo to osoby, które w swoich podróżach kierują się pogłębianiem swoich zainteresowań. Posiadają one zwykle bardzo dużą wiedzę na temat odwiedzanych miejsc. Nastawieni są zwykle na "studiowanie" obserwowanych zjawisk, czy artefaktów. Ich wyprawy zawierają zwykle mniej modułów, które jednak są realizowane niezwykle szczegółowo.

• Turyści zainteresowani kulturowo uznają czynniki kulturowe za główny, ale niekoniecznie jedyny istotny element wyprawy. Charakteryzuje ich chęć poznania zjawisk i artefaktów, o których mają powierzchowną wiedzę, bądź też zwiedzenia atrakcyjnych miejsc. Istotną rolę przy wyborze destynacji odgrywa często moda. Osoby takie zwykle nastawione są na zwiedzenie większej ilości miejsc i obiektów, kosztem ich bardziej powierzchownego poznania. Do takich osób kierowane są tzw. wycieczki objazdowe.

• Turyści przyciągani kulturowo są osobami - najczęściej podróżnymi indywidualnymi - w założeniu wykraczającymi poza definicję turystów kulturowych, bowiem źródłem wyboru ich destynacji podróżniczych nie jest chęć zaznajomienia się z wytworami kultury, jednakże na miejscu docelowym ulegają zainteresowaniu miejscowymi walorami kulturowymi i w ten sposób stają się turystami kulturowymi.

GŁÓWNE DESTYNACJE TURYSTYKI KULTUROWEJ W POLSCE:

Miasta z dużym nagromadzeniem zabytków, w tym: Kraków, Gdańsk, Warszawa, Poznań, Wrocław, Toruń, Lublin, Przemyśl, mniejsze miasta z unikalną historią lub bardzo cennymi zabytkami jak Gniezno, Sandomierz, Sanok, Lidzbark Warmiński, Świdnica, Płock.

Miejsca związane z dziejami innych narodów lub grup etnicznych jak Tykocin, Leżajsk, Nysa, Gierłoż, Bohoniki, Kruszyniany.

Polskie zabytki UNESCO (turystyka przyjazdowa i krajowa) oraz Pomniki Historii (głównie turystyka krajowa).

Muzea z najcenniejszymi zbiorami (Wawel, Zamek Królewski w Warszawie, Muzea Narodowe w Warszawie, Poznaniu, Gdańsku, Wrocławiu, Krakowie) najnowocześniejsze (np. Muzeum Powstania Warszawskiego) lub unikalne (np. Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu).

Najcenniejsze obiekty sakralne, w tym. m.in. opactwa w Krzeszowie, Lubiążu, Mogile, klasztor w Częstochowie, kościoły w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Poznaniu.

Najbardziej znane zabytki techniki, w tym Kanał Ostródzko-Elbląski, Kanał Augustowski, Parowozownia Wolsztyn, skanseny kolejowe w Chabówce, Kościerzynie, Jaworzynie Śl., zabytkowe kopalnie w Wieliczce (UNESCO), Bochni, Zabrzu, Tarnowskich Górach.

Najlepiej zachowane obiekty militarne, jak twierdze w Kłodzku, Osowcu, Świnoujściu, linie obronne MRU, Westerplatte i inne, miejsca bitew (jak. Pola Grunwaldzkie) lub martyrologii (jak Oświęcim, Treblinka, i inne).

Najcenniejsze polskie rezydencje, w tym obok wymienionych miejscowości: Nieborów, Kórnik, Rogalin, Łańcut, Kozłówka, Krasiczyn, Książ, Pszczyna, Baranów Sandomierski.

Imprezy turystyki kulturowej oferuje większość dużych biur podróży, jednak coraz częściej wymagający klienci kierują się ku wyspecjalizowanym w tym kierunku usług touroperatorom.

ISTNIEJĄ TAKŻE SPECJALNE SZLAKI TURYSTYCZNO – KULTUROWE W POLSCE I W EUROPIE.

• Główny Szlak Beskidzki im. Kazimierza Sosnowskiego
• Główny Szlak Gór Świętokrzyskich
• Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza
• Europejski długodystansowy szlak pieszy E3
• Szlak Nadmorski
• Mały Szlak Beskidzki
• Podwarszawski Szlak Okrężny
• Szlak architektury drewnianej
• Szlak Zbójników Karpackich
• Szlak martyrologii
• Szlak Orlich Gniazd
• Szlak Warowni Jurajskich
• Szlak Zamków Gotyckich
• Szlak Zamków Piastowskich
• Szlak Piastowski
• Droga św. Jakuba
• Szlak Romański
• Szlak cysterski
• Szlak Tatarski - Duży, Mały

CZYM JEST TURYSTYKA ETNICZNA / ETNOTURYSTYKA?

W dobie globalizacji dzisiejsza turystyka zaczyna przybierać trochę innego znaczenia. Jej główną cechą nie jest już tylko wypoczynek, czy mniej lub bardziej intensywne zwiedzanie. Coraz więcej turystów poszukuje bezpośredniego, zwyczajnego kontaktu z codziennym życiem ludzi, wśród których przebywają. Nie wystarcza im już zwiedzanie, spanie w luksusowych hotelach, czy jeżdżenie od jednego zabytku do drugiego. Takim właśnie turystom proponujemy nasze autorskie programy turystyki kulturowej i przygodowej, które polegają na kilkudniowym pobycie w jednej ze wspólnot zbójeckich na Mitycznym Łuku Karpat. Jest to świetna okazja aby dotknąć, posmakować i zobaczyć prawdziwych zbójników z bliska.

Turystyka etniczna to nic innego jak wyjazdy mające na celu poznanie grup społecznych odmiennych kulturowo (m.in. potomków Bojków, Łemków, Rusinów, Hucułów, Kozaków, dawnych plemion wołoskich).

Etnoturystyka posiada pewne cechy agroturystyki i odbywa sie na odwzorowanej, charakterystycznej dla danej grupy etnicznej bazie w plenerze wiejskim oraz jest naśladownictwem zasad i sposobu życia, ubioru w ramach obrzędu i kultury danej grupy etnicznej np. Łemkowie, Bojkowie, Huculi, Wołosi.

Turystyka etniczna ostatnio jest coraz bardziej modna, zwłaszcza dzięki projektowi SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH www.zbojnickisdzlak.pl  

Obecnie odrodzenie narodowe stało się odrodzeniem wielu ciekawych grup etnicznych jak np.: Łemkowie, Bojkowie, Huculi itd.

Etnoturysta, który przebywa w gospodarstwie etnograficznym poza zaspokajaniem podstawowych świadczeń uczy sie dodatkowo kultury danej społeczności i to jest ten markowy wielowarstwowy produkt tego gospodarstwa lub siedliska. Wielowarstwowy ponieważ oprócz nauki oryginalnego sposobu wyżywienia i noclegu, nakłada szereg innych obowiązków jak np. wyprodukowanie (uszycie) własnego stroju odpowiedniego dla danej grupy etnicznej czy historyczno etnograficznej (bron, zbroje, meble itp.) Nauka języka np. łemkowskiego, rumuńskiego jest tu produktem jak zarówno obyczaju jak i obrzędu. Co ciekawe – zbójnicy mieli swój sposób porozumiewania się! Jeśli chcesz nauczyć się języka karpackich zbójników – tzw. Języka złodziejskiego zapraszamy właśnie Ciebie na Zbójnicki Szlak www.zbojnickiszlak.pl

Podróże etniczne, turystyka etniczna – jeszcze 8-10 lat temu wydawały się być zjawiskiem nie do powiązanania z Polską.

Coraz powszechniejsze w naszym kraju stają się wycieczki podczas których nauczyć się można tradycyjnego wypiekania chleba, robienia tradycyjnych potraw, m.in. specjałów zbójnickich. Dużym zainteresowaniem cieszą się zbójnickie warsztaty tematyczne podczas których nauczyć się można wielu zagadnień związanych ze zbójnictwem karpackim.

Turystyka etniczna jest jednym z rodzajów turystyki, która pozwala nam na poznanie odmiennych kultur – np. kultury zbójników karpackich, warstw oraz społeczności etnicznych. Oczywiście turystyka tego rodzaju należy bezpośrednio do turystyki poznawczej. Już sama nazwa może nam poprawnie pomóc oraz wskazać odpowiednią charakterystykę tego rodzaju podróżowania. Etniczność jest dziedziną, która zwiana jest ściśle z ludźmi oraz społeczeństwem. Tak więc, turyści uprawiający turystykę etniczną mają potrzeby związane z poznawaniem nowych ludzi, historii społeczności oraz odmiennych obyczajów kulturowych. Bardzo często turystyka etniczna jest mylona z turystyką kulturową. W tym przypadku nie poznajemy jedynie kulturowych aspektów ludności. Poznajemy cały dorobek historyczny, obyczaje oraz inne tego rodzaju aspekty, które są ściśle zwiane z etnicznością danego społeczeństwa. Nie dziwi więc fakt, że bardzo duża liczba turystów uprawia tego rodzaju turystykę, która opiera się na poznawaniu etniczności ludzkości oraz odległego społeczeństwa. Na SZLAKU ZBÓJNIKÓW KARPACKICH poznacie Państwo nowy wymiar turystyki – turystyki kulturowej i etnicznej!

Zapraszamy na Zbójnicki Szlak!