Zwiedzając zbójnickie miejsca rozsiane po 6 krajach zlokalizowanych na mitycznym łuku Karpat można natrafić również an miejsca, gdzie według legend sławni harnasie (Janosik, Ondraszek) pobierali nauki. Są to m.in. kolegium Pijarów w Podolińcu na Słowacji, kolegium pijarów w miejscowości Pribor w Czechach.
Na szlaku są również kościoły w których co po niektórzy przyszli zbójnicy byli ochrzczeni. Takim przykładem może być parafia Dobra koło Frydka Mistka w Czechach, gdzie ochrzczono przyszłego słynnego zbójnika z Beskidu Śląsko – Morawskiego – Ondraszka.
Idąc Zbójnickim Szlakiem można trafić do miast, gdzie dawnymi czasy odbywały się huczne jarmarki, na których to zbójnicy zaopatrywali się w niezbędne produkty (np. naczynia, proch strzelniczy itp.). Taki słynny jarmark na który wg legend przychodził sam Janosik odbywał się w Bańskiej Bystrzycy na Słowacji.
Bardzo wiele miejsc na szlaku związanych jest z artystami, którzy krzewili tematykę zbójnicką (są to ich muzea, domy rodzinne, miejsca gdzie są pochowani. Wymienić należy chociażby Muzeum Karola Szymanowskiego w Zakopanem. Karol Szymanowski stworzył słynną operę Harnasie. Balet "HARNASIE" Szymanowskiego ma prostą fabułę - to historia góralskiej dziewczyny siłą wydanej za mąż za bogatego gazdę i uprowadzonej w czasie wesela przez jej ukochanego harnasia. Kolejnym takim miejscem jest miejsce po rodzinnym domu Stanisława Vincenza – Homera Huculszczyzny, który w swojej wspaniałej książce „Na wysokiej połoninie” utrwalił dzieje karpackich opryszków.
Koordynacja i tworzenie produktów ponadregionalnych nie jest łatwe. Nie łatwo porozumieć się odnośnie organizowania turystyki wewnątrz jednego województwa, co dopiero w 6 krajach zlokalizowanych na łuku Karpat przez które biegnie SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH.
Produkt tworzony przez wiele podmiotów, jak w przypadku SZLAKU ZBÓJNIKÓW KARPACKICH przypomina skomplikowany mechanizm, który bez odpowiedniej koordynacji nie będzie właściwie funkcjonował. Dobre zarządzanie jest kluczem do sukcesu i szansą na rozwój regionalny oparty na turystyce. Nie jest to łatwe, ponieważ trzeba pogodzić interesy wielu podmiotów. Dla turysty granice administracyjne nie są istotne. Współdziałanie to podstawa dobrego pomysłu na produkt turystyczny. Potrzebny jest również dobry lobbing danej inicjatywy. W projekcie SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH już zdecydowano, która jednostka będzie zarządzać i koordynować działania promocyjne i podpisywać umowy podwykonawcze w zakresie zbójnickiego produktu turystycznego.
Wiadomo, że aby produkt był dobrze zarządzany, trzeba wybrać jedną instytucję trzymającą pieczę nad całością. Założenie sobie konkretnych zadań do realizacji, określenie targetu produktu, szukanie nowych źródeł finansowania to zaledwie kilka istotnych przedsięwzięć przybliżających do sukcesu. Bardzo istotne jest również budowanie partnerskich relacji wśród podmiotów biorących udział w tworzeniu produktu. Można je umacniać poprzez poszanowanie wzajemnych interesów i wspólne wypracowywanie pomysłów. Równie istotnym elementem zarządzania jest dobra promocja. Partnerstwo wielopodmiotowe umożliwia wspólne wystawianie się na imprezach targowych i kupowanie większych powierzchni wystawowych z dobrze sytuowanymi stoiskami zwracającymi uwagę potencjalnych klientów.
Niedocenioną formą promocji krajowych produktów turystycznych wciąż pozostają imprezy typu study tour. Dlatego też projekt ZBÓJNICKI SZLAK uwzględnia tą formę promocji i zakłada organizowanie licznych study tourów po SZLAKU ZBÓJNIKÓW KARPACKICH.
Wśród zarządzających produktami turystycznymi niewielka jest świadomość, że z branżą powinno się współpracować, przygotować atrakcyjną ofertę cenową i dać się poznać. Dzięki takim imprezom organizatorzy turystyki mają możliwość oceny, z jakim klientem można przyjechać w dane miejsce.
Produkty turystyczne takie jak SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH tworzone ponad podziałami, nie tylko tymi administracyjnymi, mogą stanowić przyszłość turystyki w Karpatach. W myśl zasady „duży może więcej” łatwiej im się wyróżnić. Nie można również zapominać, że partnerstwo ułatwia aplikowanie o środki unijne w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych i programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.
Szlak Zbójników Karpackich obecnie zalicza się do wirtualnych szlaków turystyczno-kulturowych ze względu na brak oznaczenia w terenie. Za prawdopodobną datę stworzenia oznaczeń przynajmniej części szlaku autor przyjmuje rok 2011.
Szlak ma zasięg międzynarodowy, jest to tematyczny, pieszo-samochodowy turystyczny szlak, który obejmuje obiekty antropogeniczne oraz przyrodnicze posiadające związek z kulturalnym dziedzictwem karpackiego regionu.
Produkt liniowy, którym jest SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH przebiega przez 4 województwa w Polsce (śląskie, małopolskie, podkarpackie i świętokrzyskie) a na dodatek ma charakter międzynarodowy, transgraniczny.
Aby szlak żył i uzyskał status materialny konieczne jest m.in.: oznakowanie go w terenie, utworzenie usług skoncentrowanych wokół tematu oraz poparcie władz samorządowych.
O produkcie będziemy mogli mówić wówczas, jeżeli turysta będzie mógł swobodnie podróżować łukiem Karpat jednym dobrze oznakowanym i bezpiecznym szlakiem, na którym będzie mógł bez większego problemu znaleźć nocleg. Potrzebne są do tego konsekwentne działania regionów. Tworzenie i promocja szlaków odbywa się w Polsce najczęściej w ramach granic samorządów, podczas gdy stworzenie i promocja dobrego produktu wymaga często współpracy wielu regionów w kilku krajach. Na Szlak Zbójników Karpackich wyjdą wg autora szlaku osoby ceniące urlop blisko natury, z jednocześnie dobrze wyważoną komponentą kulturową.
Szlak Zbójników Karpackich jako nowy, markowy produkt turystyczny, który istnieje póki co tylko wirtualnie www.zbojnickiszlak.pl jest obecnie na etapie komercjalizacji oraz przekształcania w status szlaku materialnego. W prace nad szlakiem zaangażowany jest Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie www.cotg.pttk.pl , który jest partnerem strategicznym projektu ZBÓJNICKI SZLAK. Szlak ma pokazać dziedzictwo kulturowe Karpat, którego elementem jest występowanie na terenie tego regionu zbójnictwa. Nietypowa turystyka to świetny pomysł na promowanie regionu karpackiego.
Projekt ZBÓJNICKI SZLAK zakłada, że za kilka lat nie będzie już nieznanych kierunków. Zniknie egzotyka, gdyż za niedługo każdy zakątek ziemi będzie już zanany, sfotografowany i opisany. Zamiast ekscytować się czymś nowym, turyści nastawiać się będą na głębsze ich poznanie, wnikanie w lokalny nastrój, doświadczenia duchowe. Wzrośnie zainteresowanie innymi kulturami, zwyczajami, sztuką. Spora grupa klientów będzie nastawiona na bardziej ekstremalne przygody, poszukiwanie nowych doświadczeń, odkrywanie siebie. Wszystkie te wartości SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH posiada.
Aby wyjaśnić istotę szlaku kulturowego należy posłużyć się definicją: „szlak kulturowy to szlak tematyczny, posiadający jako swój punkt ogniskujący walor kulturowy lub element dziedzictwa kulturowego, przy czym kluczową rolę odgrywają w nim atrakcje o charakterze kulturowym” (Puczko, T.Ratz, 2007, s.133). Bazując na podanej definicji oraz na rozumianym szeroko pojęciu kultury, A. Mikos v. Rohrscheidtpodjął próbę kategoryzacji szlaków turystycznych, które posiadają charakter kulturowy (2008, s.291-311), nazywając je wszystkie „szlakami turystyczno – kulturowymi” (2008, s.292).
W 1987 roku ustanowiony został tytuł „Europejskich Szlaków Kulturowych” przyznawany przez Radę Europy. Do tej pory na liście Europejskich Szlaków Kulturowych znalazły się:
- Droga św. Jakuba,
- Szlak Mozarta,
- Dziedzictwo Andaluzji,
- Szlak Języka Kastylijskiego,
- Hanza,
- Szlak Parków i Ogrodów,
- Szlak Wikingów i Normanów,
- Via Francigena,
- Szlak św. Marcina z Tours,
- Szlaki Dziedzictwa Żydowskiego,
- Szlak Cluny,
- Szlak Drzew Oliwnych,
- Via Regia,
- Transromanica,
- Trasa Schickhardta,
- Szlak Wenzel i Vauban,
- Żelazny Szlak Pierenejów,
- Środkowoeuropejski Szlak Żelaznej Kolei,
- Szlak Don Quixota,
- Droga św. Michała,
- Szlaki Fenickie,
- Szlaki Dziedzictwa Migracji,
- Via Carolingia,
- Szlak IterVitis,
- Szlak Cysterski,
- Szlak Europejskich Cmentarzy,
- Szlak Prehistorycznego Malarstwa Jaskiniowego,
- Szlak Dziedzictwa Termalnego i Miast Uzdrowiskowych,
- Droga św. Olafa.