Standaryzacja Szlaków Kulturowych - Zbójnikolandia

As part of our website we use cookies to provide you with services at the highest level, including in a manner tailored to individual needs. Using the site without changing the settings for cookies results in saving them on your device. You can change your cookies' settings at any time. More details in our Cookies policy.
There is no translation available.

PRZEWIDYWANE KORZYŚCI ZE STANDARYZACJI SZLAKÓW TURYSTYCZNO-KULTUROWYCH 

Istnienie takiego podziału szlaków, powszechnie stosowanego i znanego, najlepiej także opartego na oficjalnej weryfikacji i certyfikacji, może mieć liczne pozytywne skutki dla turystyki, zwłaszcza turystyki kulturowej.

parzenice8

Po pierwsze, wprowadzi on jasno określone standardy dla samych szlaków, umożliwi rozróżnienie szlaków materialnych jako produktów turystycznych pod kątem faktycznej obecności oczekiwanych przez turystę standardów. To zaś ułatwi turyście orientację przed dokonaniem wyboru celu i trasy wycieczki. Decydując się na szlak materialny będzie on wiedział, gdzie zasięgnąć informacji na temat dostępności poszczególnych atrakcji, gdzie interweniować w przypadku braku możliwości zwiedzenia obiektów, będzie miał także pewność, że zdobędzie aktualny materiał informacyjny o całym szlaku oraz że w trakcie pobytu na szlaku bez problemów odnajdzie miejsca, które chce zwiedzić. W przypadku wielu szlaków materialnych za pośrednictwem koordynatora będzie mógł także skorzystać z przygotowanego pakietu, obejmującego moduły, które go interesują (np. noclegi w wybranych miejscowościach, usługi przewodnickie, wypożyczenie roweru, bilety na udział w tematycznym „evencie” itd.). Poprzez spełnienie standardów szlaku materialnego (które stanowić będą jakiś rodzaj gwarancji jakości) wielu turystów zostanie dodatkowo zmotywowanych do skorzystania z oferty tych szlaków. Z kolei wybierając się na szlak wirtualny turysta będzie świadomy, że dużą część z tych usług będzie musiał zorganizować sobie sam.

Po drugie, konsekwentne stosowanie proponowanej klasyfikacji (także z użyciem obligatoryjnej certyfikacji szlaków) spowoduje znaczne zwiększenie aktywności aktualnie już działających koordynatorów szlaków a także zapewne wyznaczenie lub powołanie koordynatorów dla wielu spośród pozostałych polskich szlaków i z czasem podniesie ich poziom codziennego funkcjonowania. Przykładowo dzięki wewnętrznemu monitoringowi szlaku przez aktywnych koordynatorów poprawiona zostanie dostępność poszczególnych obiektów, większa będzie dbałość o stałą aktualizację informacji.

Po trzecie, dzięki wprowadzeniu nowego produktu markowego, jakim będzie turystyczny szlak materialny pojawi się pozytywnie rozumiana rywalizacja między szlakami wirtualnymi w celu osiągnięcia statusu szlaku pełnego - czyli rozwiniętego produktu, nie tylko posiadającego ciekawy temat i obejmującego cenne obiekty, lecz także odpowiadającego wymienionym potrzebom i tym samym mogącego ściągnąć większą ilość zainteresowanych. Rywalizacja może być kontynuowana w odniesieniu do wachlarza i jakości usług, oferowanych przez koordynatorów poszczególnych szlaków, w ramach samej organizacji szlaku, w komunikacji z konsumentami. Waga tego argumentu wynika z ekonomicznego (zatem funkcjonalnego) spojrzenia na szlaki turystyczne: należy je wszak traktować jako produkty turystyczne, te zaś muszą mieć zarówno swój profil, jak i swoją jakość. Inaczej ich oferta nie będzie się dobrze sprzedawała i nie będzie w stanie konkurować z mniej wartościowymi ofertami spędzania czasu wolnego.

Po czwarte, wprowadzenie standardów i rozwój jednolitej koordynacji szlaków materialnych, pośredniczącej dodatkowo liczne usługi turystyczne spowoduje większe zainteresowanie szlakami turystycznymi wśród polskich i zagranicznych turoperatorów. Uzyskają oni w nowych i aktywnych koordynatorach szlaków konkretnych partnerów, do których będą mogli się zwracać i dokonywać za ich pośrednictwem zakupu poszczególnych usług (i całych ich pakietów) na rzecz zorganizowanych przez siebie grup turystycznych. Oznacza to znaczne ułatwienie także w funkcjonowaniu turystyki zorganizowanej na szlaku i może pociągnąć za sobą wzrost ilości ofert grupowych. Jednocześnie tworzone w ramach szlaku lub jego poszczególnych miejscowości pakiety turystyczne (stanowiące autonomiczne produkty) będą miały większe szanse popularyzacji, jeśli będą wykorzystywać szerzej znaną markę samego szlaku.

Po piąte, modyfikacja istniejących szlaków tematycznych do postaci dobrze zorganizowanych produktów turystycznych a także utworzenie nowych produktów właśnie w postaci szlaków materialnych przyspieszy pożądany proces deglomeracji ruchu turystycznego [Kruczek 2007, s. 280], z jednej strony rozszerzający aktywność turystyczną poza powszechnie znane destynacje, z drugiej przynoszący korzyści gospodarcze i nowe kierunki rozwoju w nowych miejscowościach i mikroregionach.

Projekt „SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH” oraz "ZBÓJNIKOLANDIA" FIRMY LESZEK MŁODZIANOWSKI ZBÓJNICKI SZLAK Sp. z.o.o., a w szczególności prezentowane koncepcje, pomysły i rozwiązania na mocy ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych z dn. 04.02.1994 r. Dz. U. nr 24 poz. 83 stanowią własność autora. Projekt „SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH” oraz "ZBÓJNIKOLANDIA"ani żadna z jego części nie może być w żaden sposób kopiowana, powielana, dystrybuowana bez pisemnej zgody autora.