Klasyfikacja szlaków kulturowych - Zbójnikolandia

As part of our website we use cookies to provide you with services at the highest level, including in a manner tailored to individual needs. Using the site without changing the settings for cookies results in saving them on your device. You can change your cookies' settings at any time. More details in our Cookies policy.

Article Index

There is no translation available.

 

POTRZEBA WPROWADZENIA DODATKOWEGO KRYTERIUM KLASYFIKACJI SZLAKÓW TURYSTYCZNO-KULTUROWYCH.

Te szlaki, w odniesieniu do których występują wszystkie lub liczne ze wskazanych braków (a jest ich w Polsce znaczna większość), nie w pełni potrafią przez to sprostać wymaganiom współczesnego turysty. Sam jednak turysta przekonuje się o tym często dopiero na miejscu, co może skutkować jego rozczarowaniem na skutek np. niemożności zwiedzenia obiektu, dla którego obejrzenia podjęta została wyprawa, a nawet stresem, np. przy stwierdzeniu braku obiektów noclegowych lub gastronomicznych na miejscu, braku wolnych miejsc w nich, znacznie ograniczonej oferty komunikacyjnej i związaną z tym nieoczekiwaną niemożnością wydostania się z małej miejscowości w późniejszych godzinach. Problemy te dotyczą wszystkich rodzajów szlaków turystycznych. W ciągu dziesięcioleci, które upłynęły od wyznaczenia pierwszych szlaków turystycznych w naszym kraju rozumienie turystyki uległo znacznemu przeobrażeniu. Dla większości korzystających z jej oferty wyprawa turystyczna nie jest już tylko przygodą na obcym terenie lecz dobrze zorganizowanym sposobem na ciekawe i sensowne spędzanie wolnego czasu. Znaczna zaś część turystów kulturowych to osoby nie ukierunkowane na zwiedzanie przede wszystkim szlaków w terenie pozamiejskim, lecz w miastach lub okolicach posiadających infrastrukturę turystyczną na określonym minimalnym poziomie. Oczekują oni podczas zwiedzania szlaku spełnienia ich podstawowych potrzeb a także spodziewają się na miejscu partnera (koordynatora), mogącego im zapewnić organizację ich pobytu, zwiedzania i ewentualnie także przemieszczania się. Dlatego szczególnie w ofercie skierowanej do nich istnieje pilna konieczność wprowadzenia w kategoryzacji i opisie szlaków turystycznych takiego kryterium, w oparciu o które dokonałoby się jasne rozróżnienie oferty szlaków na te spełniające najważniejsze wymagania dzisiejszego turysty i te, które (niezależnie od ciekawej tematyki i kulturowej wartości ich oferty) spełniają je tylko w części lub nie spełniają w ogóle.

dekor9

Przedstawiony w cytowanej publikacji dodatkowy podział (zastosowany przez jej autora do licznych opisanych tam szlaków turystyczno-kulturowych, obejmuje dwie zasadnicze kategorie: szlaków materialnych i szlaków wirtualnych, przy czym te ostatnie mogą być dodatkowo rozróżniane ze względu na fakt spełniania przez nie przynajmniej niektórych kryteriów szlaku w terenie lub tez (jeśli ich nie spełniają w ogóle) ze względu sposób ich wyznaczenia [Mikos v. Rohrscheidt, s. 292nn]. Autor przytacza przy tym jako przykład ściślejszej definicji szlaku turystycznego powszechnie uznawany w niemieckim obszarze językowym zestaw 10 kryteriów ustalonych przez Niemiecką Federację Turystyki z roku 1981 [Steinecke 2007, s.34, Mikos v. Rohrscheidt 2008, s. 293, przypis], następnie zaś pomijając te z nich, które uważa za oczywiste w przypadku każdego szlaku (jak np. wymaganie jednoznacznej nazwy, ścisłe określenie przebiegu szlaku, czy też faktyczne uznanie przez władzę państwową, regionalną lub lokalną, choćby w postaci przyznania środków publicznych) proponuje użycie kilku spośród nich, ujętych przez niego częściowo w formie rozbudowanej w trzy kryteria, oraz dołącza do nich jeszcze czwarte kryterium, jego zdaniem decydujące szczególnie w warunkach polskich o pełnej funkcji szlaku turystyczno-kulturowego Rozwinięte przez Mikos-Rohrscheidt kryteria szlaku materialnego (tak zostaje określony szlak w pełnej postaci) to: postulat oznaczenia „in situ”, uzasadnionej tematyzacji szlaku oraz jego koordynacji, natomiast warunek dołączony to kryterium dostępności [Mikos v. Rohrscheidt 2008, s. 294].

Projekt „SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH” oraz "ZBÓJNIKOLANDIA" FIRMY LESZEK MŁODZIANOWSKI ZBÓJNICKI SZLAK Sp. z.o.o., a w szczególności prezentowane koncepcje, pomysły i rozwiązania na mocy ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych z dn. 04.02.1994 r. Dz. U. nr 24 poz. 83 stanowią własność autora. Projekt „SZLAK ZBÓJNIKÓW KARPACKICH” oraz "ZBÓJNIKOLANDIA"ani żadna z jego części nie może być w żaden sposób kopiowana, powielana, dystrybuowana bez pisemnej zgody autora.